آموزش سنتور در مشهد

   + مقدم - ٧:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱/٢٢

زادروز تولد استاد شجریان

امروز 1مهر زادروز تولد خسرو آواز ایران استاد شجریان است،ضمن تبریک،آرزوی سلامتی و عمر طولانی برایش داریم.

 

   + مقدم - ٤:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٧/۱

علی قمصری در سوگ استاد شهناز نواخت

به نقل از موسیقی ما:

علی قمصری، نوازنده و آهنگساز موسیقی ایرانی که سوگوار از دست دادن استاد موسیقی ایران جلیل شهناز است با ارسال ویدویی خود را در این غم بزرگ شریک اهالی موسیقی کرده است.قمصری در توضیح این ویدئو گفت: «ذهنم برای نوشتن در مورد استاد شهناز قفل کرده. پس,راه دیگری را انتخاب کردم. جایشان خالی خواهد بود.

ویدئوی علی قمصری برای استاد شهناز را از لینک زیر دانلود کنید...

دانلود

   + مقدم - ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/۳٠

پیام تسلیت محمدرضا شجریان برای درگذشت زنده‌یاد جلیل شهناز+ دست خط

استاد آواز ایران در سوگ زنده‌یاد جلیل شهناز پیام تسلیت داد. متن پیام به این شرح است:

«در دیار عشق
برگ زرین زیبایی آفرین دفتر تاریخ هنر به جاودانگی پیوست
خداوندگار تار، استاد جلیل شهناز آن یگانه دوران که نوای جانبخش سازش همواره سازگاری زمان با دلها بود،آهنگ سفر کرد.
این بار سازش به جا ماند اما کاروان دل‌ها را به یادگار خاطره‌ها با خود برد، و نواهای برخاسته از دلش را به نشانه دل‌های عاشق به جا گذاشت.
همیشه دوستش دارم ، کوچکترین خوشه چین گلستان هنرش؛ محمدرضا شجریان»
منبع خبر:khabarfarsi.com/n/5644768

   + مقدم - ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/۳٠

ای چرخ فلک....

ای چرخ فلک خرابی از کینه توست

بیدادگری شیوه دیرینه توست

ای خاک اگر سینه تو بشکافند

بس گوهر قیمتی که در سینه توست

 

استاد جلیل شهناز اسطوره و خالق بزرگترین و زیباترین آثار موسیقی(تار) ایران،دوباره جامعه موسیقی را به سوگ نشاند....

درگذشت این بزرگمرد را به خانواده آن مرحوم و اهالی موسیقی کشور تسلیت عرض میکنم.روحش شاد و یادش گرامی

 

 

به نقل از خانه موسیقی:

جلیل شهناز، استاد برجسته تار بر اثر بیماری طولانی و کهولت سن صبح امروز (دوشنبه 27خرداد 1392) در سن 92 سالگی درگذشت .

به گزارش سایت خانه موسیقی، جلیل شهناز، استاد برجسته تار و موسیقی ایرانی صبح امروز در گذشت و هیئت مدیره خانه موسیقی در پیامی این ضایعه را به جامعه موسیقی ایران تسلیت گفت.

 جلیل شهناز، در خرداد ماه سال ۱۳۰۰ در اصفهان و در خانواده ای اهل موسیقی چشم به جهان گشود. پدرش(شعبان خان) علاقه زیادی به موسیقی ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سه‌تار و سنتور هم می‌نواخت. شهناز از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسین شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز فراگرفت. پشتکار زیاد و استعداد شگرف جلیل به حدی بود که در سنین جوانی از نوازندگان خوب اصفهان شد.

جلیل شهناز در جوانی با حسن کسایی آشنا شد که این آشنایی آغاز همکاری بلندمدت آن دو بود. جلیل شهناز از سال 1324 در تهران ساکن شد و با رادیو تهران شروع به کار کرد و در بسیاری از برنامه‌ها به عنوان تک ‌نواز شرکت کرد. اقامت جلیل شهناز در تهران مصادف بود با پخش برنامه‌های تخصصی موسیقی از رادیو و تلویزیون که جلیل شهناز از تکنوازان بی بدیل این دوران بود.

وی در دههٔ 60 به همراه فرامرز پایور، علی اصغر بهاری، محمد اسماعیلی و محمد موسوی در قالب گروه اساتید به اجرای برنامه در ایران و کشور های دیگر پرداخت. این استاد تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندانی مانند  فرامرز پایور، حبیب الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، حسن کسائی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمودی خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری و محمد رضا شجریان همکاری داشت.

این هنرمند در سال 1383 به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و مدرک درجه یک هنری به وی اهدا شد و در سال های بارها مورد تقدیر قرار گرفت. در تاریخ 2 اردیبهشت 1389 خانه موسیقی به دست جلیل شهناز نوگشایی شد و در این مراسم نیز از سوی خانه موسیقی تجلیل شد.

جلیل شهناز که در سال های پایانی عمر خود با بیماری دست پنجه نرم می کرد و بسیاری از هنرمندان،دست اندرکاران و مسئولان فرهنگی از جمله اعضای هیئت مدیره خانه موسیقی هر چند بار به عیادت او رفته و از نزدیک پیگیر وضعیت جسمانی این هنرمند بودند.

لازم به توضیح است،مراسم تشییع پیکر جلیل شهناز، استاد موسیقی ایران و نوازنده تار، روز پنجشنبه 30خرداد ماه از مقابل تالار وحدت برگزار می شود.

   + مقدم - ٢:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢۸

اجرای استاد شجریان در رادیو آمریکا

باسلام.براتون اجرای تصویری زیبای استاد شجریان در رادیوی ملی آمریکا رو میذارم،امیدوارم که از تماشای آن لذت ببرید.البته حرفای ناگفته زیادی در مورد این اثر و اجرای استاد داشتم که ترجیح دادم به جای صحبت های خودم،مقاله ای رو که در اکثر خبرگزاریها گذاشته شده است که به نوعی خطاب به دست اندرکاران فرهنگ و هنر کشور و همچنین صداوسیما و دیگر نهادهاست رو بزارم .

در پست بعدی میتونین این اثر رو دانلود کنید.

(پسورد همان پسورد قبلی وبلاگ میباشد)

«چند روزی است که اجرای استاد محمدرضا شجریان در رادیوی ملی آمریکا روی شبکه اینترنت قرار گرفته است. اجرایی صمیمی در فضایی صمیمی­‌تر با فیلمبرداری و تدوینی درخشان از دست­‌اندرکاران رادیوی ملی آمریکا. هم صدای استاد که در 73 سالگی از آمادگی بالایی برخوردار است و هم کمانچه­‌نوازی و تارنوازی برادران پورناظری (سهراب و تهمورث) و البته پرکاشن رابین واسی، اجرایی حرفه­‌ای و به یادماندنی را برای یک بیننده و شنونده این اثر در خاطره­‌ها زنده می­‌کند.»

به گزارش ایسنا به نقل از خبرآنلاین، در ادامه یادداشت دکتر سید ابوالحسن مختاباد که روز یکشنبه در روزنامه بهار منتشر شد، آمده است: «همین که استاد در چنین سنی بتواند در اجرایی زنده و سر صحنه، اوج­هایی را فرا یاد آورد که خاطره برخی از کارهای درخشان گذشته­‌اش را در اذهان زنده کند، نشان می­‌دهد که آن ضرب‌المثل درباره صدای ایشان مصداق دارد که دود همچنان از کنده بلند می‌شود و او مرد کهن چنین میدان­‌هایی است. این نکته از آن جهت اهمیت دارد که تقریبا عمده هنرمندانی که کار آواز انجام می­‌دهند در چنین سنی کیفیت حنجره آنها و تارهای صوتی‌شان افت کرده و عملا آن کیفیت گذشته را ندارد، در حالی که استاد شجریان در این سن همچنان قبراق و سر پنجه می­‌خوانند و ذره­‌ای کم نمی‌آورند و این کار در اجرایی زنده و صحنه‌ای انجام شده، نه در استودیو با هزار حیله و فنی که این روزها گریبانگیر موسیقی ما شده است.

استاد چه در ترانه­‌خوانی (ترانه­‌ای با شعری از بانو سیمین بهبهانی) و چه در آواز­خوانی که قطعاتی را در دیلمان دشتی و روی شعر معروف «هرکه دل‌آرام دید، از دلش آرام رفت» سعدی خواند از خود تسلطی قابل اعتنا نشان دادند که باید بر چنین حنجره­ و صدایی بوسه تحسین زد.

اینکه موسیقی ایرانی و استاد شجریان به چنان شهرت و اعتباری رسیده­‌اند که رادیوی ملی یکی از شاخص­‌ترین کشورهای دنیا، از آنها دعوت به اجرا در استودیوی مخصوص کنند، طبیعی است که اسباب خوشحالی و ابتهاج هر ایرانی علاقه­‌مند به گسترش فرهنگ و هنر این مرز و بوم را فراهم می­‌آورد. موسیقی ایرانی به مدد چهره­‌هایی همانند شجریان، ناظری، مشکاتیان، علیزاده، لطفی و کلهر و حسین عمومی و متبسم و البته نسلی از جوانان جویای نام، به اندازه­‌ای از شهرت و اعتبار رسیده است که امروزه شاخص­‌ترین رسانه­‌های دنیا هم خواستار همکاری و همراهی با آنان هستند و این مسیر البته بدون هیچ کمک و مساعدتی از سوی دولت به دست آمده است.

بر خلاف هنرهایی چون سینما که از همان سال‌های ابتدای انقلاب دولت همه­‌گونه کمک و مساعدتی را برای بین­‌المللی­‌ کردن آن انجام داد و البته اکنون به درختی بارآور و برومند بدل شده است، موسیقی و اهل موسیقی راه خود را بی­ هیچ‌گونه پشتوانه و کمکی گشودند. دولت البته در تمامی این سال‌ها از موزیسن­‌ها به عنوان چرخ پنجم پنچر در برخی از هفته­‌های فرهنگی بهره برده است و موسیقی در تمامی این هفته­‌های فرهنگی در ذیل و حاشیه هنرهای دیگری چون سینما و تجسمی سیر کرده و نوعی پر کردن فضای خالی یک عریضه را شکل داده است. در حالی که به اعتقاد اکثر اهل فن، هر فرهنگی، رسوخ و نفوذ خود را ابتدا از موسیقی شروع می‌کند و موسیقی به دلیل زبان ارتباطی ویژه و منحصر به فردی که در مقایسه با دیگر هنرها دارد، بیشترین ضریب تاثیرگذاری را بر ذهن و ضمیر مخاطبان داشته و دارد و می­‌تواند به سرعت پیام‌های دیگر را در قالب شعر و داستان و فیلم و تئاتر و اپرا، به مخاطب انتقال دهد و البته فراوان تاثیر هم باشد.

اجرای استاد در رادیوی ملی آمریکا، از سوی دیگر تاسف و دریغی را هم در خاطره‌ها زنده می‌کند که چرا رسانه ملی کشور ما فضا را به سمتی سوق داده است که بزرگان موسیقی ما از آن سر برتابند و حتی همکاری و همراهی با آن را اسباب سرافکندگی و سرشکستگی خود بدانند. تقریبا کمتر هنرمندی در ترازهای ملی و بین­‌المللی است که از رسانه ملی دل و خاطری خوش داشته باشد.

صدا و سیما، به خصوص در حوزه موسیقی صحنه حضور کم‌مایگان و میان­‌مایگان شده است و عملا شکوهی را شاهد نیست، همچنان‌که در دیگر عرصه­‌های فرهنگی هم کمتر چهره برجسته­‌ای را شاهد هستیم که حضور داشته باشد. اگر هم دست‌اندرکاران برنامه­‌ای جسارت به خرج دهند و هنرمند اهلی فکری را دعوت کنند، با هزار مانع و رادع روبرو خواهند شد.

اگر این سخن را قبول ندارید، نگاهی به نحوه عبور افراد از هفت­‌خان حراست و مدیر و ناظر پخش صدا و سیما بیندازید تا دریابید که ماجرا از چه قرار است و چرا باید مردم و شهروندان از دیدار با بزرگان فرهنگی این مرز و بوم محروم شوند.

این مسئله در حوزه موسیقی بیش از سایر هنرها به چشم می‌آید؛ چرا که هنوز و بعد از گذشت 35 سال از انقلاب، ما در تعریف چارچوب‌های موسیقی مورد نظر مانده­‌ایم و هنرمندان نمی­‌دانند که بالاخره جمهوری اسلامی چه نوعی از موسیقی را می­‌پسندد و تا کی قرار است این وضعیت شتر گاو پلنگی ادامه پیدا کند.»

منبع:http://isna.ir/fa/news/92031408295

   + مقدم - ٧:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢۳

اجرای استاد شجریان در رادیو آمریکا

مشاهده یادداشت خصوصی

   + مقدم - ٧:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢۳

مختصری از داریوش صفوت

مطلبی تامل برانگیز به نقل از تابناک:

شب گذشته خبر درگذشت یکی از موثرترین چهره های معاصر موسیقایی کشور در جهت دهی و ایجاد سکوت پرتاب برای بسیاری از اساتید برجسته موسیقی ایرانی منتشر شد؛ استادی که تا همین دیشب بسیاری از مردم نمی شناختندش و اینک در مقام تجلیل و یادآوری دستاوردهایش برای موسیقی اصیل ایرانی که همواره بر حفظ ساختار اصیل و سنتی اش تاکید داشت، سخن به میان می آمد.

 داریوش صفوت استاد پیشکسوت موسیقی کشورمان چهارشنبه شب مصادف 26 فروردین‌ ماه در سن 85 سالگی از دنیا رفت اما آیا اصلاً تا به حال نام این استاد موسیقی اصیل ایرانی را شنیده بودید و یا در امری بعید، حتی مختصری از سوابق و خدماتش به هنر موسیقی کشورمان که جزو نمایندگان شاخص موسیقی ایرانی در سطح جهان محسوب می شود و از معدود دریافت کنندگان نشان های بین المللی از جمله نشان فرهنگ و هنر شوالیه از دولت فرانسه است، را می دانید؟

 

 

               استاد داریوش صفوت در کنار ابوالحسن خان صبا و فرامرز پایور

 

متاسفانه پاسخ به این پرسش به خصوص برای آن دسته از مردم که غرق در دنیای موسیقی نیستند، منفی است و اگر اندکی درباره پرویز مشکاتیان و جلال ذوالفنون که در دوره ای شاگردان استاد صفوت بودند، مطلع باشید، احتمالاً به همان میزان اندک نیز درباره صفوت اطلاعاتی ندارید و این وضعیت تلخی درگذشت این چهره موسیقیایی ایران زمین را بیشتر می سازد.

استاد داریوش صفوت متولد هفتم آذرماه 1307 در شیراز متولد شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ حقوق دانشگاه تهران به پایان رسانده بود. صفوت که از استعداد بالایی در موسیقی سنتی و به خصوص در نواختن سه تار برخوردار بود و نخستین بار پدرش ساز را به دستش داده بود، نزد استاد ابوالحسن صبا به تعلم پرداخت و این ارتباط را به مدت ده سال و تا پایان عمر صبا ادامه داد و به قول ابوالحسن مختاباد، سومین شاگرد صبا در کنار استاد حسن کسایی و استاد همایون خرم است که در یک سال اخیر جان به جان آفرین تسلیم کرده است.


                 داریوش صفوت در حال نواختن سنتور احتمالاً در پاریس

 

او که علاوه بر سه تار نوازنده سنتور نیز بود، اما یک ویژگی متفاوت داشت و آن هم فراگیری سه تار و سنتور از استاد صبا است، حال آنکه اکثر شاگردان صبا از او ویولن فراگرفته بودند و حتی نقل قولی از صبا درباره صفوت بیان شده که از او به عنوان یکی از دقیق­ترین و بهترین شاگردان خود یاد کرده است.

با این حال جنبه علمی شخصیت و سابقه هنری استاد صفوت به مراتب پراهمیت تر از توانمندی اش در نواختن است و خدماتی که این موسیقی‌دان، ردیف‌دان و نوازنده برای موسیقی ایران زمین انجام داد، حقیقتاً بی نظیر است. صفوت دو مرتبه - یک بار در اواخر سال 1339 و بار دیگر در سال 1342 - برای تدریس در مرکز مطالعات موسیقی شرقی در انستیتو موسیقی‌شناسی سوربن به فرانسه و تحصیل حقوق بین الملل در دانشکده حقوق دانشگاه پاریس راهی فرانسه شد.

داریوش صفوت و شاگردانش پرویز مشکاتیان، جلال ذوالفنون و حسین علیزاده

 

صفوت سپس با بازگشت به ایران از سال 1344 تا 1348 به ردیف شناسی موسیقی سنتی ایران و تکمیل سه‌ تار در محضر حاج آقا محمد ایرانی مجرد اشتغال ورزید و در ایران اقدام به تاسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران تحت نظر سازمان رادیو تلویزیون وقت در سال 1347 کرد و تا سال 1359 مدیریت آن را بر عهده داشت و پس از آن نیز در محافل آکادمیک از جمله دانشگاه تهران به آموزش موسیقی سنتی در بسترهای متفاوت نظری و عملی پرداخت و از سال 1376 نیز رسماً بازنشسته شد.

رویکرد این استاد با تاکید بر حفظ و عدم تغییر ساختارهای موسیقی سنتی ایران، به سمت علمی تر ساختن و قراردادن ساختار موسیقی ایران در ساختاری علمی بود و در عین حال او به رشد جایگاه علمی بسیاری از چهره های شاخص موسیقی معاصر کمک شایانی کرد و این عبارت که ایشان مشق عشق را از او فراگرفتند، کاملاً با سوابق این یادگار صبا تطابق دارد.

 

زنده یاد صفوت شاگردان بسیاری داشته اما شاید چهره هایی همچون جلال ذوالفنون، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده و داوود گنجه ای بیشتر برای عموم آشنا باشند و حتی از خود صفوت نیز بیشتر شناخته شده اند! با درگذشت او، شاگردان مستقیم صبا تقریباً نایاب شدند و می توان گفت یک نسل موثر در جهت دهی به آنچه امروز به عنوان موسیقی سنتی ایران شناخته می شود، این عالم خاکی را ترک کرده است.

پرویز مشکاتیان درباره استاد صفوت گفته است: «من به عنوان کسی که سال‌ها در محضر استاد داریوش صفوت به تلمذ نشسته‌ام، بی‌هیچ گمانی بر آنم که ایشان از برگزیدگان خداوند هستند. از شهر جانان‌اند و از تبار راستینان این سرزمین، بی‌هیچ اغراقی... او همیشه صحبت از جایگاه معنوی هنرمند، اخلاق هنرمند و واصل شدن به مبدأ و مأخر و مرکز زیبایی‌ها، به طریق اولی چشم‌پوشی از مادیات و ملموسات دنیا می‌کرد».

جلال ذوالفنون نیز درباره استادش تاکید داشته است: «دکتر صفوت شخصیتی است مرکب از دانش و هنر و اخلاق، همراه با قلبی آکنده از عشق و ایمان به موسیقی ایرانی که مدام در تپش است» و البته ده ها اظهارنظر مشابه از او از سوی اساتید و شاگردان صفوت درباره توانمندی حکیم موسیقی پارسی ذکر شده است.
منبع:http://www.tabnak.ir/fa/mobile/314124

 

   + مقدم - ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/٢۸

دکتر داریوش صفوت درگذشت

جامعه موسیقی باز هم گوهری ناب را از دست داد .....

داریوش صفوت، استاد پیشکسوت موسیقی،پس طی یک دوره بیماری در سن 85 سالگی درگذشت...

ضمن عرض تسلیت به خانواده این استاد گرانقدر و جامعه موسیقی،طلب رحمت را از درگاه ایزد منان برایشان خواستاریم.

خاکسپاری داریوش صفوت روز جمعه ساعت 9 صبح در بهشت سکینه شهر کرج خواهد بود و مراسم یادبود این هنرمند فقید نیز روز شنبه 31 فروردین از ساعت 16 الی 17:30 در مسجد جامع شهرک غرب برگزار می شود.

روحش شاد،یادش گرامی

 

 

 

   + مقدم - ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/٢۸
← صفحه بعد